Gromniczna znaczy chroniąca od gromów
25 stycznia 2011

Gromnica120Ofiarowanie Pańskie potocznie zwane świętem Matki Bożej Gromnicznej jest  jednym z najdawniejszych świąt w Kościele. W Jerozolimie obchodzono je już w IV w., a swoją tradycją sięga do Starego Testamentu i związane jest z ocaleniem z niewoli egipskiej pierworodnych synów Izraela. Na pamiątkę tego wydarzenia każde pierwsze dziecko było przynoszone  do świątyni i poświęcane Bogu.  Z ofiarowaniem i wykupem potomka związany był również obrzęd oczyszczenia jego matki. Czterdzieści dni po urodzeniu syna (po urodzeniu córki dłużej) rodzina przychodziła do świątyni i wypełniała przepisy Prawa Mojżeszowego, zgodnie z którymi, kiedy skończą się dni jej [matki]oczyszczenia po urodzeniu syna lub córki , przyniesie kapłanowi (…) jednorocznego baranka na ofiarę całopalną i młodego gołębia lub synogarlicę na ofiarę przebłagalną. (…) Jeżeli zaś jest ona zbyt uboga, aby przynieść baranka, to przyniesie dwie synogarlice albo dwa młode gołębie. (…) W ten sposób dokona przebłagania za nią, i będzie oczyszczona. (Kpł 12  6 – 8) Józef i Maryja, jako rodzina izraelska, dokładne wypełnili nakazy Prawa, a prócz Maryi, jak mówi Ewangelista Łukasz, został oczyszczony również Jezus (Łk 2, 22).

Ofiarowanie i oczyszczenie. To dwa najważniejsze pojęcia odnoszące się do tego święta.  Ofiarowanie Jezusa związane było głównie z posłuszeństwem i wiernością Prawu Bożemu, ale przede wszystkim podkreślało, że jest On Synem Najwyższego. Jego oczyszczenie musiało się dokonać, aby dać świadectwo o swojej ludzkiej naturze, o przynależności do świata ziemskiego.  Jezus – Syn cały należąc do Boga – Ojca i ofiarowując się, dokonał zbawienia wszystkich ludzi.

W świadomości Polaków święto to funkcjonuje również pod nazwą Matki Bożej Gromnicznej i  jest szczególnym nawiązaniem do faktu  przyniesienia Jezusa do świątyni właśnie przez Maryję. Przydomek Gromniczna wiąże się Chrystusem – Światłością, ponieważ Syn Boży był oczekiwaną Światłością oraz przynoszoną do kościołów gromnicą, której poświęcony płomień miał chronić ludzi przed wszelkim złem, niespodziewaną śmiercią i nieobliczalnymi żywiołami.

Polski naród Ofiarowanie Pańskie uczynił świętem, w którym szczególną rolę odgrywa Maryja. Połączenie Jej wyjątkowej roli opiekuńczej i orędowniczej z nadzwyczajną mocą poświęconego światła sprawiło, że od wieków gromnica - obecna w każdym katolickim domu – zapalana była w sytuacjach szczególnego zagrożenia czy to spowodowanego żywiołami, czy w wyniku zbliżającej się śmierci. Wierzono i wierzy się do dziś, że nikt z proszących Matkę Bożą Gromniczną o pomoc nie pozostał i nie pozostanie sam. Lud w swojej zbiorowej pamięci utrwalił Maryję jako opiekunkę wdów i sierot, orędowniczkę umierających i strażniczkę chroniącą każdego, kto się do Niej ucieka.

Od 1997 roku 2 luty jest także świętem ludzi, którzy swoje życie poświęcili służbie Bogu i drugiemu człowiekowi w zakonach, zgromadzeniach i instytutach świeckich. Dzień Życia Konsekrowanego ustanowił Jan Paweł II jako wyraz wyjątkowej wdzięczności za osoby konsekrowane i modlitewnej pamięci za nie.

Opracowała Iwona Ligęza

 

Dodaj komentarz


Kod antysapmowy
Odśwież

Szukaj

Licznik

Dziś654
Wczoraj769
W tym miesiącu15250
Wszystkich1077842

Posłuchaj

Deus Meus - Śpiewajmy Barankowi Dim lights Embed Embed this video on your site

Ta strona używa plików Cookies.

Akceptuję ciasteczka (cookies) na tej stronie.

EU Cookie Directive Module Information